محمدرضا شجریان (۱ مهر ۱۳۱۹) خواننده برجسته موسیقی ایرانی‌.

محمدرضا شجریان در مهر ۱۳۱۹ در مشهد زاده شد و از كودكی با همان لحن كودكانه می‌خواند در سال ۱۳۳۷ به رادیو خراسان رفته و در رشته آواز مشغول گردید. سپس برای اجرای برنامه‌های گلها به تهران نزد استاد پیرنیا دعوت شد و در بیش از یكصد برنامه گلها و برگ سبز شركت كرد. او از سال ۱۳۴۵ با احمد عبادی آشنا شد و از سال ۱۳۴۶ در كلاس مهرتاش شركت نمود.

در ۱۳۵۰ با فرامرز پایور آشنا شد و یادگیری سنتور و ردیفهای آوازی را دنبال كرد. از سال ۱۳۵۲ نزد عبدالله دوامی كلیه ردیفهای موسیقی و شیوه‌های تصنیف‌خوانی را فرا گرفت. ۱۳۵۴ نزد نورعلی خان برومند سبك سید حسین طاهرزاده را فرا گرفت.

شیوه‌های آوازی اقبال السلطان، تاج اصفهانی، میرزا ظلی، ادیب خوانساری، قوامی و بنان را روی صفحات و نوارها به دقت دنبال كرد. از ۱۳۵۴ تدریس هنر جویان را در رشته آواز در دانشكده هنرهای زیبای دانشگاه تهران آغازكرد و در سال ۱۳۵۸ با تعطیلی این رشته كار تدریس خود را پایان داد.

در ۱۳۵۷ چندین سرود میهنی اجرا كرد و همكاری خود را با سازمانهای دولتی ادامه نداد و در خانه به تحقیق و تدوین ردیفهای آوازی پرداخته و به آموزش شاگردان قدیمی‌اش همت گماشت. شجریان اكنون به همراه پسرش همایون شجریان به ترویج و اشاعه موسیقی اصیل و سنتی ایرانی می‌‌پردازد.

زندگی‌نامه
در مشهد به دنیا آمد. از كودكی با توجه به استعداد و صدای خوبش تحت تعلیم پدر كه خود قاری قرآن بود مشغول به پرورش صدای خویش شد، و در ۱۰ سالگی در رادیو به تلاوت قرآن می‌پرداخت. در سال ۱۳۵۷ در مسابقه تلاوت قرآن كشوری رتبه اول را به دست آورد.

موسیقی را نزد استادان بزرگ موسیقی ایران فراگرفت. كنسرت‌های زیادی از شجریان به یادگار مانده كه از مهم‌ترین آنها می‌توان از كنسرت راست پنجگاه به همراه محمدرضا لطفی و ناصر فرهنگ‌فر یاد كرد. از كارهای دیگرش، همكاری با گروه عارف وشیدا و همچنین چاووش بود كه آثاری به یادماندنی موسیقی ایران را شامل می‌شوند. پس از آن با اجرای كنسرتهای بسیار به همراه استادان دیگر به شناساندن موسیقی ایران در جهان كارهای بسیاری انجام داد كه هنوز هم ادامه دارد. به همراه مشكاتیان، لطفی، علیزاده، موسوی، پیرنیاكان، كسایی و دیگر استادان كارهای بسیاری ضبط كرده است. هم اكنون نیز به اجرای كنسرت به همراه همایون شجریان، حسین علیزاده و كیهان كلهر مشغول است.